آخرین عروسک زندگی من...
همیشه ساکت و آرام مرا می نگری... نگاه مهربانت با نگاهم گره میخورد... کلامم را در جویبار سکوتت جاری میکنم و تو باز آرام و ساکتی... خنده همشگی تو میگوید که شادی پایدار است اگر آن را درک کنیم... تو از دید همه یک عروسکی...یک عروسک... ولی چه کسی خواهد فهمید غم دستانی که تو رو آفرید؟ چه کسی لمس خواهد کرد آن دستان گرم را... و چه کسی جز من میداند که تو یک بهانه ای... یک راز پنهان، یک حضور نامحسوس... تو یک عروسکی اما زنده تر از خیلی از آدم ها... تو یک عروسکی ولی مهربان تر از خیلی از آدم ها... تو یک عروسکی اما... عروسک مهربان من، مونس صبور من... تو برای من جریان یک گرمای مداومی ... تو برای من تنها یک عروسک نیستی... و چه کسی خنده های من و تو را درک خواهد کرد... در آغوش من چه آرام آرمیده ای... تو بهتر از خیلی از این آدم ها عشق را می فهمی... عروسک مهربان من بیشتر از تو خواهم نوشت بیشتر از تو خواهم گفت... تو آخرین عروسک منی چون به غیر تو به هیچ عروسکی نگاه نخواهد کرد... آخرین عروسکی که زنده خواهد شد و زنده خواهد ماند و زندگی خواهد بخشید...
شکفته شدن گل مهر وجودت؛ در پرمهرترین ماه سال؛ که مهرش را 
چه لطيف است حس آغازي دوباره،
تولدت مبارک مبارک مبارک
تو ای شمیم دلنواز زندگیم
